Section outline

Main course page

    • Մարդու իրավունքներ և պարտականություններ

       

      4.1 Երեխայի իրավունքներ

        Երեխայի իրավունքների կոնվենցիա և դրա կիրառումը դպրոցում

       

         Երեխայի իրավունքների կոնվենցիան (ԵԻԿ) միջազգային համաձայնագիր է, որն ընդունվել է 1989 թվականին և հանդիսանում է երեխաների իրավունքների պաշտպանության հիմնական փաստաթուղթը: Այն ուժի մեջ է մտել 1990 թվականին և վավերացվել է գրեթե բոլոր  (196) երկրների կողմից:

      Կոնվենցիայի հիմնական սկզբունքներն են

      1. Խտրականության բացառում - երեխաների հավասարություն՝ անկախ նրանց ծագումից, սեռից, կրոնից կամ այլ կարգավիճակից

      2. Երեխայի լավագույն շահերի գերակայություն - երեխաների վերաբերյալ բոլոր որոշումները պետք է կայացվեն՝ նրանց լավագույն շահերից ելնելով

      3. Կյանքի, գոյատևման և զարգացման իրավունք - երեխան ունի կյանքի ապահով և առողջ պայմանների իրավունք

      4. Երեխայի կարծիքի հարգում - երեխաները պետք է հնարավորություն ունենան արտահայտելու իրենց կարծիքը որոշումների կայացման գործընթացում

      Օրինակներ, որոնք կարելի է կիրառել դպրոցում 

      • Դպրոցներում պետք է ապահովվի ներառական և անվտանգ միջավայր բոլոր երեխաների համար

      • Ուսուցիչները պետք է խթանեն երեխաների մասնակցությունը որոշումների կայացման գործընթացում

      • աշակերտական խորհուրդները պետք է ակտիվ դեր ունենան դպրոցական քաղաքականության մշակման գործում

      • Ուսումնական ծրագրերը պետք է արտացոլեն բազմազանությունը և խթանեն հարգանքը տարբերությունների նկատմամբ

      Երեխաների իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմներ

      Պետական մակարդակ

      • Օմբուդսմեն (Մարդու իրավունքների պաշտպան)

      • Երեխաների իրավունքների պաշտպանության բաժիններ

      • Սոցիալական աջակցության ծառայություններ/ԽՀՀ/

      Դպրոցական մակարդակ

      • Վստահված ուսուցիչներ և խորհրդատուներ

      • Հոգեբանական աջակցության ծառայություններ

      • Բողոքարկման ներքին համակարգեր

      • Հակաբուլինգային քաղաքականություն

      Միջազգային մակարդակ

      • ՄԱԿ-ի՝ Երեխայի իրավունքների կոմիտե

      • ՅՈՒՆԻՍԵՖ (ՄԱԿ-ի մանկական հիմնադրամ) 

      • Միջազգային հասարակական կազմակերպություններ

      4․2 Երեխաների մասնակցությունը իրենց իրավունքների պաշտպանությանը

        Երեխաների մասնակցությունը իրավունքների պաշտպանությանը կարևոր գործոն է երեխաների զարգացման և հասարակության ժողովրդավարացման համար: Մասնակցությունը նպաստում է երեխաների ինքնավստահության, քաղաքացիական գիտակցության և պատասխանատվության զարգացմանը:

      Մասնակցության ձևեր

      • աշակերտական խորհուրդներ

      • Երիտասարդական ֆորումներ

      • Կամավորություն հասարակական կազմակերպություններում (սկսած 16 տարեկանից)

      • Ծրագրերի և նախաձեռնությունների մշակում և իրականացում

      • Հետազոտություններ և հարցումներ

      Մասնակցության աստիճանները՝ ըստ Ռոջեր Հարթի (հոգեբան, Նյու- Յորքի համալսարան) սանդղակի

      1. Մանիպուլյացիա - երեխաներն օգտագործվում են առանց իմաստի լիարժեք հասկացման

      2. Դեկորացիա - երեխաներն ընդամենը "գեղեցիկ պատկեր" են ստեղծում

      3. Սիմվոլիկ մասնակցություն - երեխաներին հնարավորություն է տրվում արտահայտվելու, բայց նրանց կարծիքը հաշվի առնելու

      4. Հանձնարարություն - երեխաները հասկանում են նպատակը և գիտեն, թե ով է որոշումներ կայացնում

      5. Խորհրդակցություն - երեխաներին խնդրում են կարծիք հայտնել

      6. Մեծահասակների կողմից նախաձեռնված, բայց երեխաների հետ համատեղ որոշումներ

      7. Երեխաների կողմից նախաձեռնված և ղեկավարվող

      8. Երեխաների կողմից նախաձեռնված, մեծահասակների հետ համատեղ որոշումներ:

         Ըստ Ռոջեր հարթի՝  իսկական մասնակցությունը սկսվում է 4-րդ աստիճանից: Դպրոցները պետք է ձգտեն հասնել առնվազն 6-րդ մակարդակի:

       

      Իրավունքների ուսուցման ժամանակակից մեթոդներ

        Իրավունքների արդյունավետ ուսուցումը պահանջում է ինտերակտիվ և գործնական մոտեցումներ: Այս մեթոդները կարելի է կիրառել  ԱԽ գործունեության ողջ ընթացքում։ Դրանք արդյունավետ են նաև հետաքրքիր  հանդիպումներ ու հավաքներ կազմակերպելիս, նպաստում են, որ սովորողներն  առավել ակտիվորեն մասնակցեն ԱԽ հանձնախմբերի հանդիպումներին և աշխատանքներին։ Սովորողները պետք է հաճախ հանդես գան սեփական նախաձեռնություններով, չսպասեն ուսուցիչների կազմակերպած միջոցառումներին, նրանց ղեկավարմանը և ցուցումներին։ 

      Գործնական մեթոդներ 

      • Դերային խաղեր՝ իրավիճակների մոդելավորմամբ

      • Դեպքերի վերլուծություն և քննարկում

      • Հանրային  հիմնախնդիրներ լուծմանը միտված նախագծեր և ակցիաներ 

      • Դատարանի նիստերի իմիտացիա/նմանակում

      • Բանավեճեր մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների թեմաներով

      Թվային (մեդիայում կիրառվող) մեթոդներ

      • Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների թեմաներով առցանց դասընթացներ հասակակիցների համար

      • Սոցիալական մեդիա քարոզարշավներ իրենց համայնքում

      • Տեսանյութերի և փոդքասթերի ստեղծում

      • Ինտերակտիվ առցանց հարթակների ստեղծում (դպրոցի կամ համայնքի էջերում)

      • Թվային պատմությունների հավաքագրում  (հաջողությունների պատմությունների էլեկտրոնային տարբերակներ)

      Համայնքային մեթոդներ

      • Այցելություններ իրավապաշտպան կազմակերպություններ

      • Հանդիպումներ փորձագետների հետ

      • Համայնքային ծրագրերի մասնակցություն

      • Հասարակական նշանակության հետազոտությունների մասնակցություն

      (համայնքի համար կարևոր նշանակություն ունեցող և  համայնքում իրականացվող) 

      4.3 Պարտականություններ և պատասխանատվություն

      Իրավունքների և պարտականությունների հավասարակշռություն

      Իրավունքներն ու պարտականությունները փոխկապակցված են: Յուրաքանչյուր իրավունք ենթադրում է որոշակի պարտականություն, և հակառակը: Այս հավասարակշռությունը կարևոր է հասարակության ներդաշնակ գործունեության համար:

      Հիմնական փոխկապակցվածություններ

      • Կրթության իրավունք - սովորելու պարտականություն

      • Արտահայտվելու ազատություն - ուրիշների կարծիքը հարգելու պարտականություն

      • Ապահով միջավայրի իրավունք - միջավայրն անվտանգ պահելու պարտականություն

      • Մասնակցության իրավունք - պատասխանատու մասնակցության պարտականություն և այլն

      Պարտականությունների տեսակներ

      • Իրավական պարտականություններ - օրենքով սահմանված (օրինակ՝ պարտադիր կրթություն)

      • Բարոյական պարտականություններ - բարոյական նորմերով թելադրված (օրինակ՝ ազնվություն)

      • Սոցիալական պարտականություններ - հասարակության մեջ համակեցության կանոններ

      Պատասխանատվության զարգացում

      • Ինքնագիտակցություն - սեփական գործողությունների հետևանքների գիտակցում

      • Ինքնակառավարում - զգացմունքների և վարքի կառավարում

      • Ապրումակցում - ուրիշի ապրումներին՝ հույզերին հաղորդակից լինելը 

      • Սոցիալական հմտություններ -միջանձնային  հարաբերությունների կառուցում և կոնֆլիկտների լուծում

      Պատասխանատվության զարգացում դպրոցական միջավայրում

        Դպրոցը պատասխանատվության զարգացման կարևոր միջավայր է: Այստեղ երեխաները սովորում են որոշումներ  կայացնել  և գիտակցել դրանց հետևանքները:

      Դպրոցական պրակտիկաներ

      • աշակերտական ինքնակառավարում - աշակերտական խորհուրդներ, դասարանական ակտիվներ

      • Համագործակցային ուսուցում - խմբային աշխատանքներ, նախագծեր 

      • Հետադարձ կապի մշակույթ - կառուցողական քննադատություն և գնահատում

      • Վեճերի խաղաղ կարգավորում - միջնորդություն, բանակցություններ

      • Դասարանական կանոնների համատեղ մշակում - մասնակցություն կանոնների ստեղծման գործընթացին 

      Պատասխանատվություն ձևավորելու քայլեր

      1. Ընտրության հնարավորության ընձեռում

      2. Հստակ ակնկալիքների սահմանում

      3. Որոշումների հետևանքների քննարկում

      4. Սխալներից սովորելու հնարավորության ապահովում

      5. Հաջողությունների արժևորում և խրախուսում

      Սոցիալական պատասխանատվության խթանում

        Սոցիալական պատասխանատվությունը ենթադրում է անհատի գիտակցված գործողություններ՝ ուղղված հասարակության բարեկեցությանը: Այն ներառում է էթիկական, բարոյական  օրինակելի վարքագիծ:

      Սոցիալական պատասխանատվության բաղադրիչներ

      • Բարոյական գիտակցություն - ընկալել հասարակության կողմից սահմանված բարոյական նորմերը

      • Ապրումակցում - հաղորդակից լինել ուրիշների զգացմունքներին և կարիքներին 

      • Ակտիվ գործունեություն - նախաձեռնել և մասնակցել

      • Համայնքային ներգրավվածություն - մասնակցել համայնքային խնդիրների լուծմանը

      Սոցիալական պատասխանատվության խթանման մեթոդներ

      • Ծառայությամբ ուսուցում - ուսուցման և համայնքային ծառայության համադրում

      • Կամավորական գործունեություն - համայնքային և բարեգործական նախաձեռնություններ

      • Սոցիալական արդարության թեմաների ուսումնասիրություն - քննարկումներ, բանավեճեր

      • Համերաշխության նախագծեր - օգնություն խոցելի խմբերին

      • Քաղաքացիական նախաձեռնություններ - մասնակցություն քաղաքացիական կյանքին

      Համայնքի նկատմամբ պատասխանատվության ձևավորում

        Համայնքի նկատմամբ պատասխանատվությունը ենթադրում է ակտիվ մասնակցություն համայնքի կյանքում և նպաստում դրա բարեկեցությանը: Սա ներառում է ինչպես անմիջական միջավայրը (դպրոց, թաղամաս), այնպես էլ ավելի լայն համայնքը (քաղաք, երկիր, համաշխարհային հանրություն):

      Համայնքային պատասխանատվության ոլորտներ

      • Շրջակա միջավայրի պահպանություն - բնության պաշտպանություն, կայուն զարգացում

      • Համայնքային զարգացում - ենթակառուցվածքների բարելավում, մշակութային միջոցառումներ

      • Սոցիալական աջակցություն - օգնություն խոցելի խմբերին

      • Քաղաքացիական մասնակցություն - որոշումների կայացման գործընթացներում ներգրավվածություն

      • Մշակութային ժառանգության պահպանում - ավանդույթների և արժեքների փոխանցում

      Համայնքային պատասխանատվության զարգացման մեթոդներ

      • Համայնքային նախագծեր - կոնկրետ խնդիրների լուծմանն ուղղված գործողություններ

      • Տեղական իշխանությունների հետ համագործակցություն - երիտասարդական խորհուրդներ, հանրային լսումներ

      • Մշակութային միջոցառումներ - փառատոներ, ցուցահանդեսներ, համերգներ

      • Համայնքային հետազոտություններ - տեղական խնդիրների ուսումնասիրություն

      • Միջսերնդային ծրագրեր - տարեցների և երիտասարդների համագործակցություն

      Համայնքային հաջողված նախաձեռնությունների օրինակներ

      • Համայնքային այգիներ

      • Երիտասարդական ակումբներ

      • Թվային գրադարաններ

      • Բնապահպանական արշավներ

      • Համայնքային արվեստի ծրագրեր